مانورهای نظامی یک تمرین است که به فرماندهان نظامی کمک میکند که نیروهایشان را به صورتی منظم تربیت کنند تا هنگام رزم اماده اتخاذ ارایش های متعارف باشند و با عادات خاص نظامی گری اشنا و به انها عادت کنند که این طبیعت جنگ های کلاسیک است و از همه مهم تر فرمان برداری نظامیان در رزم است .

یونانیان باستان در زمان الکساندر که مانورشان به فالانکس معروف بود که مانوری بود درزمان خود مدرن و پیچیده که باعث شده بود سربازان یونانی از مهارت و نظم بیشتری نسبت به هم عصری های خود برخوردار باشند و بتوانند با این مانور ها و ارایشهای منظم خود که بارها تمرین کردن در میدان نبرد درمقابل دسته های دشمن که به مراتب بیشتر از انها بودن برتری یابند .

اما به روم باستان بریم که مانوری شبیه به یونانیان داشتن با این تفاوت که فاصله لژیون ها بیشتر از سربازان یونانی بود چون استراتژیست های نظامی روم باستان به صفوف فشرده اعتقادی نداشتن بلکه به مهارت لژیون ها اتکا میکردن .

اما مانورهای نظامی مدرن از زمان قرون وسطی تا به امروز دو ارایش وجودداشته یکی ارایش ستونی برای حرکت از مکانی به مکان دیگر و ارایش دشت بان برای رزم . امروزه یا از این دو ارایش با هم یا به تنهایی استفاده میشود . از ارایش ستونی برای حرکت در جاده ها که در ۳ یا ۴ ستون استفاده میکنن ودر مراسم های سان دیدن از رژه از ستون های بیشتر استفاده میکنن . اما ارایش دشتبان و یا همون تنگ امروزه برخلاف گذشته که به صورت فشرده بود امروزه در جنگ های کلاسیک این فاصله زیاد شده تا هم قدرت تحرک افزایش یابد و هم تلفات نیروها براثر اتش دشمن کاهش یابد بر خلاف قرون نوزدهم که خطوط فشرده بود برای جلوگیری از پیشروی نیروی دشمن و افزایش برخورد گلوله ها به دشمن .

 ۲ مانور مربوط به قرون ۱۸ و ۱۹ که به نوعی ابداعات امپراتور ناپلئون بوده مانور مرکزی َ مانور احاطه ای میشه نام برد .